Ατμοσφαιρική Μουσική

Η ατμοσφαιρική μουσική είναι ένα πολύ ήρεμο, ατμοσφαιρικό είδος μουσικής που συχνά δεν περιέχει αισθητό ρυθμό.

Προέκυψε κατά τη διάρκεια του κινήματος του Νέου Κύματος που επηρεάστηκε από τις πρακτικές διαλογισμού από την Ινδία.

Κάνει χρήση των ηχητικών υφών για να δημιουργήσει ένα περιβάλλον ήχου που συχνά περιλαμβάνει μια λεπτή διάθεση, και μπορεί να βρεθεί σε λεγόμενα «chill-out δωμάτια» σε ορισμένα κλαμπ.

Θα πρέπει να μπορεί κάποιος να την απολαμβάνει αν θέλει να την ακούσει, ή και να την αγνοήσει.

Αέρινη Μουσική

Οι στόχοι της Ambient Music είναι να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα που συνδυάζεται με το φυσικό περιβάλλον, δημιουργώντας ένα ήρεμο χώρο.

Ο Brian Eno, ένας από τους πρωτοπόρους της Ambient Music, το περιέγραψε ως:

“μουσική για να κολυμπήσεις, να επιπλέεις μέσα, να χαθείς μέσα της”

Η Ambient Music αναπτύχθηκε στη δεκαετία του 1970, καθώς τα σύνθεσάιζερ έγιναν διαθέσιμα. Αυτά τα όργανα επέτρεψαν στους συνθέτες να πειραματιστούν με μακριές και αργά μεταβαλλόμενες ηχητικές υφές.

Ατμοσφαιρική Μουσική

Αυτό είναι ένα κομμάτι σε στυλ ατμοσφαιρικής μουσικής, «Pjanistic» από τον Thierry Gauthier.

Τι περιλαμβάνει αυτή η μουσική;

Η Ambient Music συνήθως επικεντρώνεται στην ποιότητα του ηχοχρώματος και όχι στους ρυθμούς ή τις χειρονομίες.

Είναι συνήθως minimal , σχεδιασμένο έτσι ώστε να μην τραβά την προσοχή σε αυτό.

Συχνά επιδιώκει να αφήσει τον ακροατή να εξερευνήσει το χώρο, περικυκλώνοντάς τον απαλά.

Συμβουλή σύνθεσης

Κάποιες κοινές τεχνικές επεξεργασίας σε μια ατμοσφαιρική μουσική μπορεί να είναι:

Χρονοκαθυστέρηση /Delay– μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αναπαραγωγή ήχων και τη δημιουργία βρόχων (ασύμμετρες ή ακανόνιστες καθυστερήσεις μπορεί να είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες).

Χωροθέτηση του ήχου στο στερεοφωνικό πεδίο/Panning– μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εξάπλωση ήχων σε όλο το χώρο (αριστερά και δεξιά) που περιβάλλει τον ακροατή.

Αντήχηση/Reverb – μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να παρέχει μια αίσθηση των ήχων στο χώρο, και να τοποθετήσετε ήχους πιο μακριά (χρησιμοποιώντας πιο πολλή αντήχηση).

Τέντωμα Χρόνου/Time-stretching – μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επεκτείνει τους ήχους και να δημιουργήσει ενδιαφέρουσες υφές, οι οποίες θα μπορούσαν στη συνέχεια να είναι πολυεπίπεδες, χωροθετημένες και να έχουν καθυστέρηση ή αντήχηση.

Αναφορά:

Cox, C. and Warner, D. (2004) Audio Culture: Readings in Modern Music. Continuum: New York.